ZonneklaarKunst

Als je interesse hebt om te komen schilderen in mijn atelier, kijk dan voor meer informatie op:

Home

 

Over mij als kunstenaar:

Ik ben sinds mijn jonge jaren al geboeid door het heelal, astrologie en de menselijke psyche (wat beweegt de mens en waarom). Maar ook in de schatten van onze aarde, vooral (edel)stenen en schelpen.

Ik werk met olieverf maar ook met acryl en gebruik daarbij allerhande (afval)materialen. Voor mij is veel bruikbaar, het voegt iets bijzonders toe aan een schilderwerk. Ik kies de stijl die op dat moment bij mijn gevoel past of die de opdrachtgever wenst. Van klassiek tot modern, van figuratief tot abstract.

Nu maak ik gebruik van edelstenen in mijn schilderijen. Deze natuurschatten voegen iets bijzonders en sprankelends toe, maken het levendiger. Alles is energie en raakt elkaar en dat is veel groter dan onze wereld. Dat vind je terug in mijn werk. Soms ben ik geïnspireerd door een afbeelding of zelfgemaakt foto, of laat ik mij leiden door de stenen/materialen.

Begin jaren 80 heb ik in Houten het initiatief genomen een schildersvereniging op te richten. Samen met een aantal anderen is ‘Ars Peintura’ opgericht. Door werk en gezin kwam het er een tijd niet van om te schilderen. Sinds ik het weer heb opgepakt is het genieten om te creëren. Momenteel zit ik op de kunstacademie te Hoogstraten.

Ik heb ruime ervaring opgedaan door het volgen van workshops, cursussen, Kunstacademie (tekenen) en bij verschillende meesters in het vak. Om er een paar te noemen: Ben Lustenhouwer, Cornelis Le Mair, Joop Mijsbergen, Andrea Cook, Francesco Antonietti, Catherine Gathier.

KIJK VOOR MIJN KUNSTWERKEN OP:  https://www.zonneklaarkunst.nl/

 

Twee uitspraken van Paul Cézanne, waarin ik mij geheel kan vinden:

  • De natuur is niet aan de oppervlakte maar in de diepte. De kleuren zijn een uiting van deze diepte aan de oppervlakte; zij rijzen op vanuit de wortels van de wereld.
  • De kleur is de plaats waar onze hersenen en het heelal elkaar ontmoeten.

 

Hier een prachtig gedicht. Ik zou willen dat ik het zelf geschreven had, maar dat is niet mijn sterkste kant. Het voelt alsof het om mijzelf gaat.

Een ruwe klomp steen uit de aarde
verontreinigd door modder en zand
ik vraag me af waarom ik hem bewaarde
normaal smijt iemand het aan de kant
maar ’t was of ik een hartslag voelde
in dat weerbarstig ruwe stuk steen
zag iets van glans toen ik hem afspoelde
als een zacht aureool om hem heen.

In mijn bagage heb ik hem meegenomen
voorzichtig als een kleinood verpakt
wellicht was niemand op zo’n idee gekomen
temeer omdat ik al voldoende was bepakt.
Thuis heb ik hem gereinigd en geslepen
in vorm van zeldzaam waardevol diamant
dat was ’t niet, ik kon er niet mee dwepen
maar zo nu en dan koester ik hem in mijn hand.

Hij is als van voor de tijd der aarde
hoe God ook eens ruwe leem en klei
in Zijn hand bewerkte en bewaarde
koesterde het net als ik nu deze kei.
Hij maakte ervan geen goud of edelsteen,
boetseerde zijn evenbeeld, gaf hem verstand
ook gaf Hij aan hem Zijn schepping te leen
beschermt hem in de palm van Zijn hand.

(Egbert Jan van der Scheer)